रामेश्वर हे गाव महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील देवळा तालुक्यात आहे. गावापासून जिल्ह्याचे मुख्यालय नाशिक सुमारे ७५ कि.मी. अंतरावर आहे.गावात हवामान साधारणपणे उष्ण व विषम (hot and variable) प्रकारचे आहे. मार्चच्या मध्यापासून जूनपर्यंत उन्हाळा; जून मध्यापासून ऑक्टोबरपर्यंत पावसाळा; नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी थंडीची वेळ असते. वार्षिक पर्जन्यमान (वार्षिक वर्षाव) सुमारे ९५० mm पर्यंत. नागरी सुविधा व जीवनमानगावात प्राथमिक शाळा, माध्यमिक शाळा, आदिवासी आश्रम हे शैक्षणिक सुविधा उपलब्ध आहेत. प्राथमिक आरोग्य केंद्र आहे. पाण्याचा पुरवठा स्वतःचा आहे. लोकसंख्या (२०११ जनगणना)गावाची एकूण लोकसंख्या सुमारे 2984 आहे. एकूण कुटुंबसंख्या सुमारे ४३६ .हवामानाची माहितीउन्हाळा (मार्च – जून):दिवस खूप उष्ण असतो.तापमान साधारण 28°C ते 40°C पर्यंत जाते.एप्रिल-मे महिन्यात सर्वात जास्त उकाडा जाणवतो. पावसाळा (जून – ऑक्टोबर):दक्षिण-पश्चिम मान्सूनमुळे चांगला पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान सुमारे 900 – 950 mm आहे.खरीप शेतीसाठी हा पाऊस महत्वाचा असतो. हिवाळा (नोव्हेंबर – फेब्रुवारी):हवामान थंडगार असते.रात्रीचे तापमान 10°C – 15°C पर्यंत खाली येते.दिवस सुखद असतात.उन्हाळ्यात उकाडा, पावसाळ्यात आर्द्रता, आणि हिवाळ्यात थंडी. सांस्कृतिक जीवनलोकांचा प्रमुख देव सहस्रलिंग महादेव आहे, आणि मंदिराभोवती धार्मिक व सांस्कृतिक कार्यक्रम होतात.पारंपरिक लोककला जसे की भजन, कीर्तन, दिंडी, जत्रा हे अजूनही प्रचलित आहेत.लग्नसमारंभ, Naming ceremony (बारसे), हळदी-कुंकू अशा समारंभात गावकरी एकत्र येतात.शिक्षण व प्रगतीगावात प्राथमिक व माध्यमिक शाळा आहेत.विद्यार्थी पुढील शिक्षणासाठी देवळा किंवा नाशिक शहरात जातात.अनेक युवक आता JEE/NEET सारख्या जीवनशैलीलोकांचा पोशाख पारंपरिक आहे – पुरुष धोतर, शर्ट किंवा पायजमा-शर्ट तर स्त्रिया साडी परिधान करतात.तरुण पिढी मात्र जीन्स-टीशर्ट सारखे आधुनिक कपडे वापरते.आहारात भाकरी, भात, वरण-भाजी, लोणचं, ताक हे रोजचं अन्न आहे.आधुनिक बदलशेतीत आता ट्रॅक्टर, मोटारपंप, ड्रिप सिंचन वापर वाढत आहे.मोबाईल व इंटरनेटच्या वापरामुळे तरुण पिढी गावातसुद्धा डिजिटल झाली आहे.काही लोक कामासाठी नाशिक, मुंबई किंवा पुणे येथे स्थलांतर करतात.प्रामुख्याने मराठा, आदिवासी समाज, तसेच इतर जाती-धर्माचे लोक येथे राहतात.गावात एकोपा आणि आपसातली मदत हाच लोकजीवनाचा आधार आहे. उपजीविका व व्यवसायशेती हा मुख्य व्यवसाय आहे.ज्वारी, बाजरी, मका, डाळीब , कांदा, अशी पिके घेतली जातात.काही लोक सरकारी नोकरीत किंवा खाजगी व्यवसायातही आहेत.

ग्रामपंचायत सरपंच, उपसरपंच सदस्य, ग्रामपंचायत अधिकारी व कर्मचारी मिळून गावाचा सर्वांगीण विकास घडवून आणतात. ग्रामपंचायतीचे निर्णय लोकसहभागातून घेतले जातात.

आज आदर्श गाव म्हणून रामेश्वर गावाकडे  पाहिले जाते, रामेश्वर गावाने  एक आदर्श गाव म्हणून आपली एक आगळी-वेगळी ओळख निर्माण केली आहे.

प्रेक्षणीय स्थळे

• ग्रामदैवताचे मंदिर – येथे “सहस्रलिंग” महादेव मंदिर आहे, आणि असा समज आहे की रामेश्वर पेसा गावाला धार्मिक महत्त्व आहे कारण प्रभू रामचंद्रांनी आपल्या वनवास काळात येथे एक हजारवा मुक्काम केला होता. या ठिकाणी असलेले सहस्रलिंग हे महादेवाचे प्राचीन मंदिर भक्तांसाठी एक प्रमुख धार्मिक स्थळ आहे. दरवर्षी महाशिवरात्रीच्या निमित्ताने येथे मोठा सप्ताह आणि यात्रा आयोजित केली जाते, ज्यात हजारो भाविक सहभागी होतात. या मंदिरात महाशिवरात्री निमित्त विशेष यात्रा भरते.

• शेती क्षेत्र – गावातील लोकांचा प्रमुख व्यवसाय शेती आहे. खरीप हंगामात मका, बाजरी, भात, सोयाबीन, भुईमूग ही पिके घेतली जातात.रब्बी हंगामात गहू, हरभरा, कांदा यासारखी पिके घेतली जातात.नाशिक जिल्ह्याप्रमाणेच द्राक्ष व कांदा उत्पादनही इथे महत्त्वाचे आहे.काही लोक शेतीसोबतदुग्धव्यवसाय (गाई-म्हशी पालन) करतात.🏡 सामाजिक व कौटुंबिक जीवनगावात कुटुंबव्यवस्था अजून संयुक्त कुटुंब पद्धतीवर आधारलेली आहे, पण हळूहळू लहान कुटुंब वाढत आहेत.गावात सण-उत्सव, जत्रा यामध्ये एकत्र येऊन सर्व लोक आनंद घेतात.महाशिवरात्रीची यात्रा हे गावकऱ्यांसाठी वर्षातील सर्वात मोठे एकत्रीकरण असते.

• “किशोर सागर धरण” -- आहे, ज्याला “रामेश्वर धरण” म्हणूनही ओळखले जाते. धरण परिसर आणि अशा परिसरातील उद्यान हे पर्यटनासाठी आकर्षण दिसतात. गावात उद्यान देखील असून भटकंती आणि निसर्ग अनुभवण्यासाठी चांगले प्रकारचे पर्याय आहेत.

ग्रामस्थरीय अधिकारी / कर्मचारी

1. श्री.मयूर पवार (ग्राम महसूल अधिकारी)

2. श्री.दिलीप पुजाराम बागुल (पोलीस पाटील)

3. श्रीमती. वैशाली प्रकाश पवार (सहय्यक कृषी अधिकारी)

4. श्री.अमित कुमार पाटील (बी.एल.ओ.)

5. श्री.दीपक बापूराव कापडणीस (आरोग्य सेवक)